Wszystko o herbacie

Pytania i odpowiedzi

Określenie „herbata Wschodniofryzyjska“ nie oznacza oczywiście, że jest ona uprawiana we Wschodniej Fryzji; tamtejszy surowy klimat wyklucza taką możliwość. Określenie to dotyczy specyficznego, kultywowanego we wschodniej Fryzji smaku herbaty.

Podstawą mieszanki Wschodniofryzyjskiej jest mocna herbata Assam, o wyważonym, słodowym aromacie, dopełniona wysokiej jakości gatunkami herbat z regionów Darjeeling, Cejlon, Jawa lub Sumatra. Wschodni Fryzowie najchętniej piją herbatę z „Kluntjes“ (cukier kandyzowany) i „Rohm“ (śmietana).

Nazwa tej ulubionej, aromatyzowanej herbaty czarnej wywodzi się od Earl Grey of Howick Hall, który za czasów króla Wilhelma IV był premierem Wielkiej Brytanii na początku XIX wieku. Specyficznego aromatu nadaje herbacie „Earl Grey“ olejek owocu cytrusowego, bergamotki (citrus bergamia).

Z powstaniem tej nazwy wiąże się wiele legend. Najbardziej przekonywająca jest następująca:

Jako premier Earl Grey wysłał do Chin posłańca z misją dyplomatyczną. Zbiegiem okoliczności posłaniec ten uratował życie pewnemu chińskiemu mandarynowi (wysokiemu rangą dostojnikowi), który z wdzięczności wysłał Earl Greyowi do Anglii aromatyzowaną herbatę o wspaniałym smaku. Herbata ta była aromatyzowana olejkiem bergamotki. Oczarowany jej smakiem Earl Grey zamawiał odtąd u swojego handlarza tylko tę herbatę. Z czasem herbacie nadano nazwę wywodzącą się od jej pierwszego „amatora“. Obecnie herbata „Earl Grey“ należy do najbardziej lubianych mieszanek na świecie.

Mieszanka angielska, zwana także English Blend, występuje głównie poza Anglią. Tak określane mieszanki zawierają gatunki herbat różnego pochodzenia, o mocnym smaku, typowe dla większości herbat pitych w Anglii. Mieszanki angielskie pije się zwykle z mlekiem i cukrem.

Herbata rosyjska zwana jest także „herbatą karawanową“. Tak określano wcześniej herbatę pochodzącą z Chin, transportowaną do Europy przez Rosję na grzbietach wielbłądów. Obecnie herbata rosyjska jest dostępna jako „mieszanka rosyjska“. Ma lekki posmak dymu.

Określenie „Orange Pekoe“ wiąże się z wielkością liści herbaty i oznacza długie, słabo poskręcane liście. Słowo „Orange“ ma się wywodzić od holenderskiego rodu królewskiego z Oranii i w przypadku herbaty oznaczać „królewska“. Inna interpretacja nawiązuje do malajskiego słowa „orang“, oznaczającego „wielki“.